Καλοκαίρι 2015
Μία χώρα σε κρίση, τα τμήματα σε κατασκηνώσεις και η χώρα μας αντιμετωπίζει το φάσμα της χρεοκοπίας. Στα στόματα όλων μας κυριαρχούν λέξεις, άγνωστες πριν από πέντε χρόνια, τρόικα, euro croup, IMF, ΕΚΤ, BANKRUN, δανειστές-δυνάστες ενός λαού, περήφανου που ακόμα δεν το έχει βάλει κάτω.
Κάτω από την σκιά του μεγάλου πλάτανου δίπλα στο ποτάμι που αργοκυλά , η συζήτηση έχει ανάψει για τα καλά. Μία μικρή ομάδα, βαθμοφόρων Προσκόπων, προβληματίζεται έπειτα από την αναβολή της μεγαλύτερης δράσης της χρονιάς, που έγινε λόγω των περιορισμών κεφαλαίων, και των δυσκολιών της οικονομίας μας.
Το 9ο πανελλήνιο jamporeto το περίμεναν τα στελέχη μας, προετοιμαζόντουσαν όλη την χρονιά, είχαν κάνει όνειρα για αυτό. Παράλληλα οι Μεγάλες Δράσεις Υπαίθρου των Ανιχνευτών μας δεν γίνονται λόγο μεγάλου κόστους.
Τα διλήμματα πολλά και καμία εύκολη λύση. Θα απογοητεύσουμε τα παιδιά μας, θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά και θα αποδεχθούμε το αναπόφευκτο; το παράδειγμά μας σε αυτήν τη περίπτωση τι δείχνει; ότι μπορεί να μας νικήσει η κρίση και εάν ναι, εμείς που εργαζόμαστε για το όραμα του Προσκοπισμού για ένα καλύτερο κόσμο, τι γενιά θα παραδώσουμε στην πατρίδα μας; θα είμαστε εμείς οι ηττημένοι από τα προβλήματα; αυτό σίγουρα δεν ταιριάζει σε κανένα Πρόσκοπο.
Ήρθε ο καιρός να ανασύρουμε από την ιστορία παραδείγματα. Και ναι, πρέπει να λυθεί αυτός ο γόρδιος δεσμός.
Η Ιδέα απλή, ας κάνουμε ένα ταξίδι στην ιστορία μας και στα χώματα που έζησε ανδρώθηκε και ξεκίνησε την δημιουργία του σύγχρονου κόσμου, ο μεγαλύτερος των μεγάλων.
Ο Αλέξανδρος μεγάλωσε σε αυτή τη γωνία του κόσμου σε μία κοινωνία που προσφέροντας του το μεγαλύτερο όπλο, την γνώση, μπόρεσε και κατανίκησε κάθε εμπόδιο και με εφόδιο την αρετή, το δημιούργημα του έμεινε στην ιστορία, ενώνοντας λαούς κάτω από το πνεύμα των αρχών του Ελληνικού κόσμου.
Αρχές που ο Προσκοπισμός υιοθέτησε από την στιγμή της δημιουργίας του, τις έκανε Νόμο του και προσκάλεσε όλα τα παιδιά να ζήσουν με αυτές. Γενναιότητα, αισιοδοξία, προσφορά, ειρήνη, συναδέλφωση, αποφασιστικότητα, χρησιμότητα, δικαιοσύνη, για κάθε Πρόσκοπο είναι τα απαραίτητα εφόδια για το μεγάλο παιχνίδι της ζωής, και τα αποκτά μέσα στο μοναδικό περιβάλλον που η Ομάδα και η Κοινότητα, του προσφέρει.
Κοιτώντας πίσω το παράδειγμα του Μεγάλου Αλέξανδρου νιώθω σίγουρος ότι το μέλλον σας ανήκει, αρκεί στα εφόδια σας να κρατήσετε τις αρχές μας και είμαι βέβαιος ότι κάθε γόρδιος δεσμός που θα συναντάτε θα έχει την λύση του.
Ελάτε λοιπόν άλλη μία φορά να συναντηθούμε, να ζήσουμε και να βιώσουμε τον Προσκοπισμό να αποκτήσουμε εμπειρίες και να ξεπεράσουμε προκλήσεις ,να κατακτήσουμε μαζί κορυφές, φιλίες, παρέες.
Λίγες σκέψεις από τον Αρχηγό. (ΚΙΜ)
Υγ. Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου το ΔΙΕΘΝΕΣ ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ και ειδικά τον Πρόεδρο του κ. Διονύση Πασχάλη, που από την πρώτη στιγμή αγκάλιασε την ιδέα. Χωρίς την ενεργή και καθοριστική συμπαράσταση του, η δράση μας δεν θα πραγματοποιούταν.
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ κ. ΔΙΟΝΥΣΗ ΠΑΣΧΑΛΗ
Το Διεθνές Ίδρυμα Μεγάλου Αλεξάνδρου, στο οποίο έχω την τιμή να είμαι Πρόεδρος, εδώ και περίπου δύο χρόνια έχει ανοίξει τις πύλες του και πραγματοποιεί ποικίλες εκδηλώσεις και δράσεις ενώ συνεχώς προωθεί υψηλού κύρους συνεργασίες με αξιόλογους φορείς στους τομείς του πολιτισμού, του αθλητισμού, της παιδείας, της ιστορίας, των γραμμάτων και των τεχνών, της υγείας και του
πολιτισμού και των παραδόσεων, ιδιαίτερα δε αυτό το διάστημα που η πατρίδα μας διέρχεται μια βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση περιβάλλοντος.
Σκοπός όλων αυτών των συνεργασιών, των δράσεων και των εκδηλώσεων είναι η διατήρηση και διάδοση της ελληνικής γλώσσας, της ιστορίας, του.
Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχουμε ανάγκη να αισθανθούμε περήφανοι για τα ιδανικά, τις αξίες και τις αρχές που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και φώτισαν ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Κι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να σταθούμε αντάξιοι αυτής της κληρονομιάς ως θεματοφύλακες των αξιών του πολιτισμού μας, έτσι ώστε να διατηρήσουμε και να εδραιώσουμε το ελληνικό γίγνεσθαι σε όποιο κομμάτι της γης υπάρχει Έλληνας.
Ας προσεγγίσουμε λοιπόν το μέλλον μέσα από τα διδάγματα του ανεκτίμητου παρελθόντος, με την ευαισθησία, την αισιοδοξία και την απαιτητικότητα που ταιριάζει σ’ έναν λαό και σ’ ένα έθνος, όπως το δικό μας. Ευχαριστώ»
Ο «όρκος» του Μεγάλου Αλεξάνδρου
(Οπις 324 π.Χ.)
« Σας εύχομαι τώρα που θα τελειώσουν οι πόλεμοι να είστε ευτυχισμένοι μέσα σε ειρήνη. Ολοι οι θνητοί από εδώ και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός μονιασμένος για την κοινή προκοπή, να έχετε την οικουμένη για πατρίδα σας, με νόμους κοινούς, όταν θα κυβερνούν οι άριστοι ανεξάρτητα απ΄ τη φυλή.
Δε χωρίζω τους ανθρώπους, όπως κάνουν οι στενόμυαλοι, Έλληνες και βάρβαρους.
Δεν μ΄ ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν, τους καταμερίζω με μοναδικό κριτήριο την αρετή, για μένα κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρο.
Αν ποτέ σας παρουσιαστούν διαφορές, δεν θα καταφύγετε στα όπλα, Παρά θα τις λύσετε ειρηνικά. Στην ανάγκη θα σταθώ διαιτητής σας.
Το θεό δεν πρέπει να τον έχετε σαν αυταρχικό κυβερνήτη, αλλά Σαν κοινό πατέρα όλων, ώστε η διαγωγή σας να μοιάζει με τη ζωή που κάνουν τ΄ αδέλφια μέσα στην οικογένεια.
Απ΄ τη μεριά μου όλους σας Θεωρώ ίσους, λευκούς και μελαψούς και θα΄ θελα να μην αισθάνεστε μόνο σαν υπήκοοι της κοινοπολιτείας μου, αλλά να νοιώθετε όλοι σαν μέτοχοι και συνέταιροι.
Οσο περνά απ΄ το χέρι μου, θα προσπαθήσω να γίνουν πραγματικότητα αυτά που υπόσχομαι. Αυτό τον όρκο που δώσαμε απόψε με σπονδές κρατήστε τον σαν σύμβολο αγάπης»
